Anasayfa
Takvim
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Kayıt Ol
Giriş yap
Profile bakın
ARKADAŞ
Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içerisinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye siperden çıkaramayacağı bir ateş altındaydılar. Asker teğmenine koştu hemen:
- Komutanım, bir koşu arkadaşımı alıp geleyim mi?
” Delirdin mi?” der gibi baktı teğmen…
- Gitme değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!
Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek zorunda kaldı.
- Peki, dene bakalım!
Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtladığı gibi taşıdı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yıkılmış askere döndü:
- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez, dememişmiydim! Bu zaten ölmüş…
- Değdi komutanım, değdi!
dedi asker.
- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?
- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu. Onun son sözlerini duymak dünyalara bedeldi benim için.
Ve, hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
- GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!
Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içerisinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye siperden çıkaramayacağı bir ateş altındaydılar. Asker teğmenine koştu hemen:
- Komutanım, bir koşu arkadaşımı alıp geleyim mi?
” Delirdin mi?” der gibi baktı teğmen…
- Gitme değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!
Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek zorunda kaldı.
- Peki, dene bakalım!
Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtladığı gibi taşıdı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yıkılmış askere döndü:
- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez, dememişmiydim! Bu zaten ölmüş…
- Değdi komutanım, değdi!
dedi asker.
- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?
- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu. Onun son sözlerini duymak dünyalara bedeldi benim için.
Ve, hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
- GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!
